Zandkorrel

Hij was boos
Het pad is niet breed genoeg!
zei hij.
En ik zei:
zandkorrel.

Hij blaast op,
wordt bozer.
Zandkorrel?
Zegt hij.
En ik zeg ja.

Je boosheid is een zandkorrel
In een zandstrand van loze emoties.
Zandstrand? zegt hij
Zandbak
zeg ik.

Zelfs daar
is één zandkorrel niets
Niets? Zegt hij.
In een zandbak
moet je spelen,
zeg ik.

 

De blinde gans

Heb je je ooit afgevraagd waarom ganzen zoveel lawaai maken als ze vliegen?

gans (1)

Er was eens een blinde gans die wilde vliegen. Hij had het een paar keer geprobeerd, maar was onverhoopt respectievelijk in bomen blijven hangen en hardhandig met flatgebouwen en elektriciteitsmasten in aanraking gekomen.

Gefrustreerd en vol bulten en blauwe plekken bedacht hij een plan. Hij vroeg een bevriende gans voor hem uit te vliegen en hard te gakken. Op die manier kon de blinde gans, op basis van zijn  gehoor, de andere gans volgen en, mits zijn vriend niet ergens tegen aanvloog, eindelijk op z’n gemak vliegen.

Helaas werd dat ‘op-z’n-gemak-vliegen’ snel verstoord door de andere ganzen die in het veld zaten. Toen ze het gegak hoorden, stegen ze enthousiast op om ook luid gakkend achter het stel aan te vliegen.

Helaas voor de blinde gans raakte hij door al dat gegak, volledig zijn oriëntatie kwijt en stortte met veel drama neer. Van hem hebben we weinig tot niets meer gehoord, dat in tegenstelling tot de andere ganzen, die sindsdien alleen nog maar luidgakkend achter elkaar aanvliegen. Niet omdat ze blind zijn, maar omdat ze dingen niet goed zien.

Komt daar misschien de uitdrukking ‘dom gansje’ vandaan?

 

De rare raaf

114 raaf X72 (1)

Op mijn fiets zag ik een buizerd opvliegen die naast een raaf op de grond zat. Ik vond dat grappig en vroeg me af waarom de buizerd de raaf niet opat. Een makkelijke prooi dacht ik. Tegelijkertijd viel me een verhaal binnen:

De raaf vraagt aan de buizerd “Hey buizerd! Waarom eet je me eigenlijk niet op?”

“Ik hou niet van raven” zei de buizerd, “daarom denk ik er niet aan om je op te eten.”

“Oh” zei de raaf, “ja, ik snap dat wel, raven zijn taai en bitter en dus niet lekker.”

“Pak!” deed de buizerd en greep de raaf bij de nek. “Wat doe je nu?” gorgelde de raaf, en keek de buizerd verbaasd aan, “je zei dat je niet van raven hield!”

“Dat was ook zo. Maar ik hou wel van taai en bitter”.

 

De moraal?

Vanuit het perspectief van de raaf is het duidelijk: Soms is het beter te zwijgen en zaken te laten zoals ze zijn.

Vanuit het perspectief van de buizerd is er ook een interessante les, namelijk dat het niet slecht is vooroordelen flexibel te houden en open te staan voor verandering en kennis. Je weet nooit wanneer je volgende lunch is.

Dubbeldoeners

Ik luisterde naar het nieuws deze ochtend en hoorde iemand praten over het feit dat de jeugd bezig is met hun geschiedenis, zeker nu met Bevrijdingsdag. Ze gaan naar de archieven om te kijken hoe grootouders de oorlog hebben beleeft, want ze zijn geïnteresseerd in hun roots, hun achtergrond en hun afkomst …

wordlejuni2008Dat is echt een plaag tegenwoordig. (niet dat de jeugd naar de archieven gaat hè! Dat vind ik erg mooi).
Je hoort telkens meer ‘deskundigen’ 2 óf 3 keer het zelfde te zeggen. Wat is dat toch !?

Neem nou bijvoorbeeld:
‘We hebben uitgebreid gepraat over mogelijkheden, de opties en de manieren om het te doen’ of
‘We zijn dat gaan analyseren en uit gaan diepen’ maar ook
‘Het doel was te anticiperen op de nieuwe ontwikkelen en naar de toekomst kijken’.

Ik weet niet wat erger is, dit of “zeg maar”, “laat ik het zó zeggen” of gewoon “eh” of “euhm”.

Aan de andere kant, als je er bij stil gaat staan, is het best grappig en humor fleurt je dag op zeg ik altijd maar. De vraag is of dát de bedoeling van de spreker is. Ik denk het niet, ik denk dat het vooral bedoeld is om interessant over te komen en dan sla je, wat mij betreft, de plank bij een goede luisteraar, goed mis.

Dan is het zonde van al die woorden die zonder toegevoegde waarde worden verkwist aan het luchtledige; dan is het een woordenstorm in een glas water; oftewel gewoon drukdoenerij.

En dat is wat ik denk.

Tijdloze advertentie?!

Wat is dit?! Wie heeft dit bedacht?!

FullSizeRender

“Welcome to my world”?!

Maar wat voor wereld is dit? Een oude straaljager van de NASA met lampen er op en John Travolta die er op een filmstoeltje met zijn naam er op naar zit te kijken? Wat is de realiteit hiervan? Wat is de boodschap? Wie keurt zoiets goed?
Een loze advertentie.
Verspilling van tijd.
Ik snap het niet.
Echt niet.
Ik vond Breitling altijd wel een stoer merk, maar als ik dit soort advertenties zie, krijg ik toch langzamerhand een ander beeld bij de dragers ervan.

Volgens mij weet John Travolta niet eens dat hij op deze foto staat en hebben ze zijn wassen evenbeeld uit Madame Tussauds gebruikt. Ik hoop voor Beitling dat John het NRC niet leest.